පන්සියයටම
නීති හතර
සෑම අදහසක්ම සමත් වන පරීක්ෂණය එක පේළියකි: දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද? මේ නීති හතර, බිම් මට්ටමේදී වැඩ කරනු සහ වැඩ නොකරනු පොත දැක ඇති දේය.
නිසි ලෙස අසුරන්න
මා දැක ඇති වඩාත්ම සුලබ අසාර්ථකත්වය නම්, කිසිම කතාවක් නැති, දුර්වල ඇසුරුමක ඇති විශිෂ්ට නිෂ්පාදනයකි. සාමාන්‍යයෙන් දැනටමත් නිවැරදිව ඇත්තේ නිෂ්පාදනයයි.
එය ඇති බව මිනිසුන්ට කියන්න
අන්තර්ජාලයෙන් ඔබව සොයාගත නොහැකි නම්, කිසිවෙකුට ඔබට උදව් කරන්නට, ඔබෙන් මිලදී ගන්නට, හෝ ඔබව අන් අයට නිර්දේශ කරන්නට නොහැකිය. මෙය දැන් ඕනෑම ව්‍යාපාරයක අඩුම වියදම් යන කොටසයි. බොහෝ විට මඟ හැරෙන කොටසද මෙයයි.
කිසි දිනෙක බැගෑපත් නොවන්න
හොඳ සේවයක් දෙන්න, ඊට නිසි මිලක් අය කරන්න, මුදල් පසුපසින් එන්නට ඉඩ දෙන්න. ඔබ දෙන දෙය සැබවින්ම හොඳ නම්, එය ප්‍රමාණවත් තරම් නැවත නැවත කරන්නේ නම්, මුදල් හැම විටම එයි, කලක් ගත වුවත්. වැඩ නොකරන්නේ මිල ගැන සමාව ඉල්ලීමයි.
පාරිභෝගිකයා රඳවා ගන්න
විකුණුමක් වටින්නේ එක් වරකි. ඊළඟ වසර 10 පුරා මෙල්බන් සිට නැවත ඇණවුම් කළ හැකි පාරිභෝගිකයෙක් සෑම වසරකම වටී. අමු දේ අපනයනය කරන්නාත් වෙළඳ නාමයත් අතර ඇති මුළු වෙනසම නම්, වෙළඳ නාමය ඒ සම්බන්ධය රඳවා ගැනීමයි.
ඒ අදහස් 500යි. ඒවා සියල්ල නොවේ, ඊට කිසිසේත් ආසන්නද නැත. කවුරුන් හෝ මේ ලැයිස්තුවට එකඟ වනවාට වඩා, එය සමඟ වාද කරනවා දකින්නට මම කැමැත්තෙමි, මන්ද වැදගත් වන්නේ ඒ වාදයයි.
රටට ඇත්තේ අදහස් නැතිකමේ ප්‍රශ්නයක් නොවේ.
රටට ඇත්තේ අමු දේ වටිනාකමට හරවා ගැනීමේ ප්‍රශ්නයකි. ඉහත ලැයිස්තුවේ සෑම එකක්ම, එක් අයෙකුට හෙට සිටම යමක් වටිනාකමට හරවා ගන්නට පටන් ගත හැකි තැනකි.