විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ දරුවන්ට විකුණන විශ්වවිද්‍යාල කෙටි පාඨමාලා: ගිම්හාන නිවාඩුවක් පේරාදෙණියේ

සෑම වසරකම 177,000ක් විශ්වවිද්‍යාලයට සුදුසුකම් ලබති. රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයක තැනක් ලැබෙන්නේ 45,000කට. ඉතිරි 130,000 දෙනා වෙළඳපොළකි, එහෙත් ඔවුන්ට සේවය කරන්නේ තවම ස්වල්ප දෙනෙකි. තාක්ෂණ විද්‍යාලය රැකියාවකට මඟ පාදයි නම්, එය දෙවැනි තේරීමක් නොවේ.

සති 2ක ගිම්හාන වැඩසටහනක දළ සටහනක් ලියන්න: දේශන, ගමන්, පේරාදෙණිය අසල නවාතැන් සහ මිලක්. විදේශයේ ශ්‍රී ලාංකික සංගම්වලට සහ භාෂා පාසල්වලට එය යවා, කුඩා අත්තිකාරමක් සමඟ කැමැත්ත ලියාපදිංචි කරන්නට දෙමව්පියන්ගෙන් ඉල්ලන්න. ඊට පස්සේ අත්තිකාරම් ලැයිස්තුව අදාළ විශ්වවිද්‍යාල අංශයට ගෙන ගොස්, මෙය පවත්වන්නට හැකිද කියා අහන්න. ගෙවන පවුල්වල ලැයිස්තුවක් තමයි විශ්වවිද්‍යාලය එකඟ කරවන්නේ.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

තම යෞවන දරුවන් දිවයින හඳුනාගන්නවාට කැමති, සහතිකයක් සහිත, අධීක්ෂණය කරන ගිම්හාන වැඩසටහනකට ගෙවන විදේශයේ ශ්‍රී ලාංකික දෙමව්පියන්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ දරුවන් දිවයිනට එන්නේ සංචාරකයන් ලෙස, නැත්නම් කිසිසේත් එන්නේ නැත. දිවයින සමඟ ඔවුන්ට ඇති බැඳීමෙන් විශ්වවිද්‍යාලයට කිසිවක් ලැබෙන්නේ නැත.

සත්කාරකත්වය දීමට විශ්වවිද්‍යාල අංශයේ ලිඛිත එකඟතාව, පැමිණෙන සිසුන්ගේ වීසා, බාලවයස්කරුවන් සඳහා රක්ෂණය, වයස අවුරුදු දහඅටට අඩු ඕනෑම කෙනෙකු ආරක්ෂා කිරීමේ නීති කියා.

ඕස්ට්‍රේලියාවේ නව කොළඹ සැලැස්ම. දහසයවන පරිච්ඡේදය

"ඔස්ට්‍රේලියාව දැන් අනෙක් දිශාවට, සිය සිසුන් ආසියාවට යවන නව කොළඹ සැලැස්මක් පවත්වාගෙන යයි."

අනෙක් දිශාවට යවන සිසුන් කල් පවතින බැඳීම් ගොඩනඟති; විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ දරුවන් පළමු වෙළෙඳපොළයි.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?