සෑම ධීවර වරායකම සේවාවක් ලෙස පවත්වාගෙන යන අයිස් කම්හල්, එවිට මාළු විකුණන්නට පෙර නරක් නොවේ

ගොඩබිම මෙන් 8 ගුණයක් විශාල සාගරයක්, සහ තම මාළු අස්වැන්න වෙරළේදීම විකුණන ධීවර යාත්‍රා. මාලදිවයින එම සාගරය මතම සංචාරක කර්මාන්තයක් ගොඩනැඟුවේ, ගොඩබිමෙන් ඉතා කුඩා කොටසක් පමණක් ඇතිවය.

එක් ධීවර වරායක බෝට්ටු අයිතිකරුවන් 10 දෙනෙකුගෙන්, නරක සතියක ඔවුන්ට මාළු කොපමණ අහිමි වෙනවාද, අයිස් ලැබෙනවා නම් දැන් ඒකට කීයක් ගෙවනවාද කියා අහන්න. පිළිතුරු ලියාගෙන අහිමි වූ වටිනාකම එකතු කරන්න. ඊට පස්සේ අයිස් කුට්ටියකට මිලක් සහ බෙදාහරින කාලයක් කියා, එක් කන්නයකට ලියාපදිංචි වන්නට කැමතිද කියා හැම අයිතිකරුවෙකුගෙන්ම අහන්න. අත්සන් කළ නම් සහ අහිමි වූ මාළුවල වටිනාකම තමයි කම්හල වෙනුවෙන් ඇති සාක්ෂිය.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

උණුසුම් දවසක හැම අස්වැන්නකින්ම කොටසක් විකුණන්නට පෙර නරක් වී අහිමි වන ධීවර බෝට්ටු අයිතිකරුවෙක්. ජැටිය ළඟදීම විශ්වාසයෙන් ලැබෙන අයිස්වලට ඔහු ගෙවයි.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

බෝට්ටුවේ සිට ගැනුම්කරු දක්වා යන අතරතුර මාළු නරක් වී අඩුම මිලට විකිණේ. ඒ නිසා කිසිවෙකුට ලබාගන්නට පෙරම ඒ වටිනාකම නැති වේ.

පෞද්ගලික අයිස් කම්හලකට වරාය ඉඩ දෙනවාද, ගත හැකි විදුලි සම්බන්ධතාව කුමක්ද, ආහාරයට සුදුසු අයිස් හදන්නට ජලය කුමන ගුණාත්මක මට්ටමක තිබිය යුතුද කියා.

ඩෙන්මාර්කය. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය

"කිරි සැපයුම සහතික වූ නිසා, කිරි කම්හල්වලට ඉදි කිරීම් සඳහා ණය ගත හැකි විය."

අත්සන් කළ නිතිපතා ගැනුම්කරුවන් සිටින විට, අයිස් කම්හල ගොඩනැඟීමට පෙරම එයට ණය ලැබිය හැකි වේ.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?