වෙන කිසිවෙකුට ලෝකයට දිය නොහැකි දෙය

මේ ලැයිස්තුවේ වෙන කොහේටත් වඩා මෙතැනදී වැදගත් වන කරුණු දෙකක් මුලින්ම කිව යුතුය.

අරමුණ මෙය ලෝකයට බෙදා දීමයි, විකිණීම නොවේ. මෙය පන්සල් විසින්ම මෙහෙයවිය යුතුය; පිටතින් හදා පන්සල්වලට විකුණන දෙයක් නොවිය යුතුය. ආරාමයක් උත්සව ශාලාවක් නොවේ. භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් සංචාරක මඟපෙන්වන්නෙක් නොවේ. ආරාමය හෝ භික්ෂූන් වහන්සේ එසේ සලකන ඕනෑම වැඩසටහනක් ප්‍රතික්ෂේප වනු ඇත. එසේ වීම නිවැරදිය. පන්සල්වලට අවශ්‍ය ආයෝජකයන් නොවේ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය පරිවර්තනය, කාලසටහන්, ලෝකයාට පන්සල සොයාගත හැකි මඟක්, සහ භික්ෂූන් වහන්සේලා බලාගත යුතු නැති ප්‍රායෝගික කටයුතු බලාගන්නා කෙනෙකුයි.

තවද, අරමුණ සංචාරකයාගේ ආගම වෙනස් කිරීම නොවේ. වසර 2,000ක් පැරණි ආරාමයක වාඩි වී සිටීමට ලෝකය හරහා පැමිණි කෙනෙකුට, එසේ ඇත්තටම කරන්නට ඉඩ දීමයි: නිසි ලෙස, සිදුවන්නේ කුමක්දැයි ඔවුන්ට තේරෙන භාෂාවෙන් පැහැදිලි කළ හැකි කෙනෙකු සමඟ. අනෙක් සියල්ල එයින්ම ඉබේ එයි. ඔවුන් එක් සවස් වරුවක් වෙනුවට සතියක්ම නැවතී සිටීම ද ඒ අතර වේ.

මගේ මතය නම්, මේ උපග්‍රන්ථයේ ඇති ශක්තිමත්ම අදහස මෙයයි. එය පටන් ගන්නට මුදල් කිසිවක් වාගේ අවශ්‍ය නැත.

ශ්‍රී ලංකාවේ සෑම මසකම පෝය, එනම් පුර පසළොස්වක දිනය, රජයේ නිවාඩු දිනයකි. ඒ දිනවල දිවයින පුරා බෞද්ධ උපාසක උපාසිකාවෝ සිල් සමාදන් වෙති: පන්සලේ සිල් රකිමින්, භාවනා කරමින්, බණ අසමින් ගත කරන දවසකි. මෙය දැනටමත් සිදු වෙමින් පවතී. ප්‍රසිද්ධ කළ දින දර්ශනයක් අනුව, සෑම මසකම, දිවයින පුරා.

ලෝකයේ වෙන කිසිවෙකුට මෙය නැත. දිවයිනට දැනටමත් ඇති, එහෙත් තවම ලෝකයට බෙදා නොදුන් දෙයකට මුළු පොතේම ඇති පැහැදිලිම උදාහරණය මෙයයි.