දකුණු වෙරළේ බීරලු රේන්ද යෙදූ ස්කාෆ්, සාය, උඩ ඇඳුම් සහ මේස රෙදි, ගාලු කොටුවේදීම සාදා, ගාලු කොටුවට එන සංචාරකයන්ටම එහිදී විකුණන, වැනීසිය අසල බුරානෝ දිවයින තමන්ගේම රේන්ද සමඟ කරන්නාක් මෙන්

සර්මාට් වතුර බෝතලය. සීගිරියට නම්, සීගිරිය යන නම සටහන් කළ එක ගලක්වත් නැත.

දකුණු වෙරළේ, එකම මෝස්තරයකට ස්කාෆ්, උඩ ඇඳුම් සහ මේස රෙදි සාදන්නට කැමති බීරලු රේන්ද සාදන්නන් දෙතුන් දෙනෙකු සොයාගෙන, ඔවුන්ට නිසි ලෙස ගෙවෙන, එක් කෑල්ලකට මිලක් එකඟ කරගන්න. සංචාරකයන් ඉදිරියේ වැඩ කරන්නට එක් රේන්ද සාදන්නෙකුට ඉඩක් දෙන්නැයි ගාලු කොටුව ඇතුළේ සාප්පුවකින් හෝ කෝපි හලකින් ඉල්ලන්න. හැම කාඩ්පතකම ඒ සාදන්නාගේ නම දමන්න. ඒවා සාදන හැටි බලා සිටි සංචාරකයන්ට පළමු සතියේ විකුණන කෑලි තමයි සාක්ෂිය.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

ගාලු කොටුව හරහා ඇවිදගෙන යන අතරේ, වැඩ කරන රේන්ද සාදන කාන්තාවක් බලන්නට නැවතී, ඇය එතැනම නිම කළ ස්කාෆ් එක මිලදී ගන්නා සංචාරකයෙක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

සංචාරකයන් පිටව යන්නේ වෙනත් තැනක හැදූ සිහිවටන රැගෙනය; කොටුවේදීම, නමක් ඇති සාදන්නෙකු හැදූ කෑල්ලක්, ඒ ශිල්පයත් මුදලත් වෙරළේම තබා ගනී.

සාදන්නෙකුට සාප්පුව ඇතුළේ වැඩ කරන්නට සාප්පු හිමියාගේ අවසරය, පළාත් පාලන ආයතනය ඉල්ලන ඕනෑම වෙළඳ බලපත්‍රයක්, සහ එක් එක් සාදන්නා සමඟ සාධාරණ ලිඛිත කොන්දේසි තහවුරු කරගන්න.

සර්මාට්. දහහතරවන පරිච්ඡේදය

"ඇත්තටම මෙහිම හැදූ සිහිවටන"

සංචාරකයන් වැඩියෙන් ගෙවන්නේ, ඔවුන් සිටින තැනේම, ඔවුන් බලා සිටියදී කෙනෙකු හැදූ දෙයකටය.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?