ත්‍රිකුණාමලයේ ලන්දේසි බලකොටුව සහ කෝනේශ්වරම් කෝවිල, කළමනාකරණය කරන එක් ස්ථානයක් ලෙස, වෙළඳසැලක් සහ මඟපෙන්වීමේ සේවාවක් සමඟ

ඉඩම, කලපු, සහ පිටරට ජීවත් වන පවුල්වල ඉතුරුම්, ප්‍රයෝජනයට නොගෙන බලා සිටියි. මුලින්ම එන්නේ කුඩා ව්‍යාපාරයයි.

සටහන් පොතක් රැගෙන එක් දවසකදී ස්ථාන දෙකේම ඇවිද, බලකොටුව සහ කෝවිල අතර සංචාරකයෙකු යන මාර්ගයේ කාලය මනින්න. ස්ථාන දෙකම ආවරණය වන පැය 2ක මඟපෙන්වීම සහිත චාරිකාවක් ලියා, කෝවිලේ කළමනාකාරිත්වය සමඟ එය පරීක්ෂා කර, ප්‍රදේශයේ හෝටල් 3ක අමුත්තන්ට ස්ථාවර මිලකට එය ඉදිරිපත් කරන්න. මාසයක් තුළ ගෙවූ චාරිකා ගණන, සහ පසුව සංචාරකයන් මිලදී ගන්නට ඉල්ලන දේ, වෙළඳසැල හැඩගස්වයි.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

ස්ථානය පැහැදිලි කර දෙන්නට කිසිවෙකු නැතිව පැමිණෙන, එහි ඉතිහාසය සහ සිරිත් විරිත් දන්නා මඟපෙන්වන්නෙකුට ගෙවන සංචාරකයෙක් හෝ වන්දනාකරුවෙක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

සංචාරකයන් විශිෂ්ට ස්ථාන දෙකක් පැහැදිලි කිරීමක් නැතිව දැක වියදම් නොකර පිටව යති; එබැවින් මඟපෙන්වීම, වෙළඳසැල සහ කතාව ප්‍රදේශයේ කිසිවක් නොඋපයයි.

චාරිකාවට කෝවිලේ කළමනාකාරිත්වයේ එකඟතාව, මඟපෙන්වන්නන්ට සහ ඕනෑම වෙළඳසැලකට අවසරය, සහ වෙළඳසැල ප්‍රදේශයේ හදන දේ විකුණන බව තහවුරු කරගන්න.

සීගිරිය. පස්වන පරිච්ඡේදය

"එහෙත් එහිම හැදූ, මිලට ගන්නට කිසිවක් නැත."

අමුත්තන්ට මඟපෙන්වන්නෙකු සහ අසල හැදූ, මිලදී ගත හැකි දෙයක් දෙන්න: එවිට ඒ පැමිණීම නගරයට ආදායම් උපයයි.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?