හෝටල්වලට සහ වියළි කලාපයේ ගම්මානවලට වැසි ජලය එකතු කිරීමේ පද්ධති සවි කිරීම

හැම වහලකටම හිරු එළිය වැටේ, එහෙත් දිවයින තම ඉන්ධන ආනයනය කරයි.

වැසි එන්නට පෙර වියළි කලාපයේ ගමකට ගොස්, ජල බවුසරයෙන් වතුර මිලදී ගන්නා පවුල් වියළි මාසයක කොපමණ වියදම් කරනවාද කියා අසන්න. එක් වහලක් මැන, එයින් කොපමණ වතුර එකතු කළ හැකිද කියා ගණනය කර, ටැංකියක් සහ පීලි සවි කිරීමට ස්ථාවර මිලක් කියන්න. ළඟම ඇති හෝටලයේ කළමනාකරු සමඟද එසේම කරන්න. ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකුගෙන් අත්තිකාරමක් හෝ අත්සන් කළ මිල ගණනක්, ඔබේ සාක්ෂියයි.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

වියළි කාලයේ වතුර ගෙන්වීමට මුදල් ගෙවන හෝටල් කළමනාකරුවෙක්, මන්ද ඉබේම පිරෙන ටැංකියක් ඔවුන් දැනටමත් දකින බිල්පත්වලින් ගෙවී යන නිසා.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

ගම් සහ හෝටල් ලොරිවලින් ගෙනෙන වතුරට ගෙවන අතරේ, නොමිලේ වැටෙන වැසි ජලය නාස්ති වී ගලා යයි; ටැංකියක් නැවත නැවත එන බිලක්, එකම තැන රැඳෙන වත්කමක් බවට හරවයි.

පීලි සවි කිරීමට වහලයේ ශක්තිය, ටැංකිවල මදුරුවන් බෝ නොවන ලෙස ආරක්ෂිතව ගබඩා කිරීම, සහ වතුර බීමට ද නැත්නම් සේදීමට පමණක් ද යන්න.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?