විදුලි, ජලනල සහ වෑල්ඩින් කාර්මිකයන් සඳහා සහතික මධ්‍යස්ථාන, ඔවුන් දෙන සහතික විදේශවලත් පිළිගැනෙන

සෑම වසරකම 177,000ක් විශ්වවිද්‍යාලයට සුදුසුකම් ලබති. තැනක් ලැබෙන්නේ 45,000කට. ඉතිරි 130,000 කිසිවෙකු තවම කිසිවක් හදා නැති වෙළඳපොළකි. තාක්ෂණ විද්‍යාලය රැකියාවකට මඟ පාදයි නම්, එය දෙවැනි තේරීමක් නොවේ.

දිවයිනේ කාර්මිකයන් වැඩට යන රටවල් දෙකක පළ කර ඇති අවශ්‍යතාවලින්, විදුලි කාර්මිකයෙකු හෝ වෑල්ඩින් කාර්මිකයෙකු පිළිගැනීමට ලක් වන්නට පෙන්විය යුත්තේ මොනවාද කියා සොයාගන්න. ඊට පස්සේ රටින් පිටත්ව යන්නට සූදානම් වන කාර්මිකයන් 10 දෙනෙකුගෙන්, ඔවුන්ගේ දැනට ඇති සහතිකයට කීයක් ගෙව්වාද, විදේශයේ සේවායෝජකයන් එය පිළිගත්තාද කියා අහන්න. ඔවුන්ගේ පිළිතුරු, සහ පිළිගත් පරීක්ෂණයකට ගෙවන මිල, තමයි සාක්ෂිය.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

විදේශයේ වැඩට යන්නට ආසන්න, එහි ගිය විගසම ඉහළ ශ්‍රේණියක් සහ වැටුපක් ලබා දෙන සහතිකයකට ගෙවන කාර්මිකයෙක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

පුහුණු සේවකයන් පිළිගැනීමක් නැති සහතික සමඟ රටින් යති. ඒ නිසා ඔවුන්ට ගෙවන්නේ නුපුහුණු ශ්‍රමිකයන් ලෙසය, ඔවුන් ගෙදරට එවන්නේද අඩුවෙනි.

පරීක්ෂණය පිළිගත යුත්තේ කුමන විදේශ ආයතනයද, ඔබේ මධ්‍යස්ථානයට එහි අනුමැතිය ඕනෑද, කාර්මික කුසලතා පරීක්ෂා කරන වැඩපොළකට අදාළ ආරක්ෂණ නීති මොනවාද කියා.

ගල්ෆ් කලාපය. දහසයවන පරිච්ඡේදය

"දෝහා හෝ රියාද් නගරවලදී ඉගෙන ගත් දේ සටහන් කරන්න. ආපසු පැමිණි විට එය පිළිගන්න."

දෙපැත්තම විශ්වාස කරන සහතිකයක් නිසා, කුසලතාවකට පිටරට ගොස් ගණන් ගැනීමක් සමඟම ආපසු එන්නට හැකි වේ.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?