බ්‍රිතාන්‍යය මාමලේඩ් විකුණන සේ, දිවුල්, වැල් දොඩම්, කොස් සහ මදං, ජෙලි, ජෑම් සහ වියළි පලතුරු පතුරු ලෙස භාජනවල

කුඩා ගොවියා තම අස්වැන්න අමුවෙන්ම, ගොවිපොළ ගේට්ටුව ළඟදීම, එකතු කරන්නෙකුට විකුණයි. එකතු කරන්නා එය තමන්ගේම නම ගසන ඇසුරුම්කරුවෙකුට විකුණයි. ඩෙන්මාර්කයේ ගොවීන් පොහොසත් වූයේ ඔවුන් කිරි කම්හලේ අයිතිකරුවන් වූ දවසේය.

පිරිසිදු මුළුතැන්ගෙයක දිවුල් ජෑම් සහ කොස් පලතුරු පතුරු කුඩා ප්‍රමාණයක් හදන්න. පලතුරේ නම සහ දිස්ත්‍රික්කය භාජනවල ලේබල්වල සඳහන් කර, සති අන්ත පොළක සහ එක් හෝටල් තෑගි සාප්පුවකට විකුණන්න. ඉවර වන්නේ මොනවාද, මිනිසුන් කියන්නේ මොනවාද, කේවල් නොකර ඔවුන් පිළිගන්නා මිල කීයද කියා සටහන් කරන්න. ඊට පස්සේ වැඩියෙන්ම විකිණෙන දෙක, තොග මිලක් සමඟ ලන්ඩන්හි ශ්‍රී ලාංකික සිල්ලර කඩයකට යවන්න. නැවත ඇණවුමක් තමයි සාක්ෂිය.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

දිවයිනේ පලතුරු භාජනයක් ගෙදර ගෙන යන්නට හෝ මතකයට තබාගන්නට ඕනෑ කරන ගනුදෙනුකරුවන් සිටින හෝටල් තෑගි සාප්පුවක් හෝ ශ්‍රී ලාංකික සිල්ලර කඩයක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

දිවුල් සහ මදං කන්නයේදී ඉතා අඩු මිලට විකිණේ, නැත්නම් නොකඩා ඉතිරි වේ. එහෙත් කල් තබාගන්නට සකස් කළ පලතුරු භාජනයක් නරක් නොවී දුර ගමන් කරයි, වැඩි මිලකට විකිණේ.

ඔබේ කුස්සියට ආහාර අනුමැතිය තිබේද, විවෘත කරන්නට පෙර භාජන කොපමණ කලක් පවතිනවාද කියා, අනුමාන කිරීමෙන් නොව පරීක්ෂා කර.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?