කොළඹ නිවෙස් සඳහා, නමක් ඇති ගොවිපොළකින් කෙලින්ම එළවළු පෙට්ටි එවීමේ ක්‍රම

කුඩා ගොවියා තම අස්වැන්න අමුවෙන්ම, ගොවිපොළ ගේට්ටුව ළඟදීම, එකතු කරන්නෙකුට විකුණයි. එකතු කරන්නා එය තමන්ගේම නම ගසන ඇසුරුම්කරුවෙකුට විකුණයි. ඩෙන්මාර්කයේ ගොවීන් පොහොසත් වූයේ ඔවුන් කිරි කම්හලේ අයිතිකරුවන් වූ දවසේය.

එක් ගොවිපොළක් සමඟ, කන්නයට ලැබෙන දේවලින් පිරවූ මිශ්‍ර පෙට්ටියකට සතිපතා මිලක් එකඟ කරගන්න. ඊට පස්සේ පදිංචිකරුවන්ගේ කණ්ඩායමක් හරහා හෝ පාසලක දෙමාපියන්ගේ කතාබස් කණ්ඩායමක් හරහා, කොළඹ එක් අසල්වැසි ප්‍රදේශයක නිවෙස් 20කට එය ඉදිරිපත් කරන්න. සති 4ක මුදල කලින්ම ගන්න. ගෙවන අය කී දෙනෙක්ද, පළමු මාසයෙන් පසු නැවත අලුත් කරන්නේ කී දෙනෙක්ද යන්න තමයි, නමක් ඇති ගොවිපොළක් පොළේ කඩයට වඩා හොඳ බවට සාක්ෂිය.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

විශ්වාස කළ හැකි, නම කිව හැකි ගොවිපොළකින් ආ එළවළු, සතියකට වරක් දොරකඩටම ගෙනැවිත් දෙනවාට කැමති කොළඹ නිවසක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

ගොවියා ගේට්ටුව ළඟදීම එකතු කරන්නෙකුට විකුණයි. ඒ නිසා නගරයේ හොඳ එළවළුවල සිල්ලර මිල උපයන්නේ අතරමැද සිටින දාමයයි.

ගොවිපොළ සතිපතා මිලකට ලිඛිතව එකඟ වෙනවාද, කෙතේ සිට නිවසේ දොරකඩ දක්වා එළවළු නැවුම්ව සහ පිරිසිදුව තබන්නේ කොහොමද කියා.

ස්විට්සර්ලන්තය. හයවන පරිච්ඡේදය

"රාත්‍රී 11ට, බලාගෙන ඉන්නට කිසිවෙකු සේවයට නොගෙන, චීස් සහ බිත්තර විකුණන්නට."

දෙපැත්තම මිලත් අස්වැන්නත් විශ්වාස කළ පසු ගොවිපොළකට නිවෙස්වලට කෙලින්ම විකුණන්නට පුළුවන.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?