හෝටල් සඳහා සහ අපනයනය සඳහා මී හරක් කිරිවලින් මොසරෙල්ලා චීස් සහ ගිතෙල්

කුඩා ගොවියා තම අස්වැන්න අමුවෙන්ම, ගොවිපොළ ගේට්ටුව ළඟදීම, එකතු කරන්නෙකුට විකුණයි. එකතු කරන්නා එය තමන්ගේම නම ගසන ඇසුරුම්කරුවෙකුට විකුණයි. ඩෙන්මාර්කයේ ගොවීන් පොහොසත් වූයේ ඔවුන් කිරි කම්හලේ අයිතිකරුවන් වූ දවසේය.

හෝටලයක ප්‍රධාන සූපවේදියාගෙන්, මුළුතැන්ගෙය භාවිත කරන්නේ කුමන මොසරෙල්ලා චීස්ද, එය එන්නේ කොහෙන්ද, කිලෝවකට කීයද කියා අහන්න. ඊට පස්සේ මී හරක් ගොවියෙකුගේ කිරිවලින් අත්හදා බැලීමක් ලෙස අලුත් මොසරෙල්ලා කුඩා ප්‍රමාණයක් සහ ගිතෙල් භාජනයක් හදවා ගන්න. දෙකම ඒ සූපවේදියා වෙත ආපසු ගෙන ගොස්, දැන් ඔහු භාවිත කරන දේ සමඟ රස බලා සසඳන්නට දෙන්න. ස්ථිර ඇණවුමක්, නැත්නම් සූපවේදියා ගෙවන මිලක්, කිරි කම්හලක් ගොඩනඟන්නට වටින සාක්ෂියයි.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

මොසරෙල්ලා චීස් වෙනත් තැනකින් මිලදී ගන්නා, ගුණාත්මකභාවය රැකෙනවා නම් ප්‍රදේශයේම අලුත් චීස්වලට මාරු වන හෝටලයක ප්‍රධාන සූපවේදියෙක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

මී හරක් කිරි ගොවිපොළෙන් අමුවෙන්ම පිටව යයි. හෝටල් මිලක් ලැබෙන චීස් සහ ගිතෙල් හදන්නේ වෙන කෙනෙකි.

චීස් හදන කාමරයට ආහාර අනුමැතිය තිබේද, මී හරක් කිරි චීස් බවට හරවන්නට පෙර ආරක්ෂිත බව පරීක්ෂා කරනවාද කියා.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?