නිසි පිළිවෙත් අනුව ආරාමවල නැවතී සිටීම, නීති කල්තියාම පැහැදිලි කර

අනුකරණය කළ නොහැකි දේ. ඕනෑම තරඟකාරී රටකට වෙරළ හෝටලයක් හදන්න පුළුවන. එහෙත් වසර 2,000කට වඩා පැරණි බෞද්ධ සම්ප්‍රදායක්, එය දිවයිනේ මුලින්ම මුල් බැසගත් ස්ථානවලම අදටත් පිළිපැදෙන ආකාරයෙන් ලබා දීමට, කිසිම තරඟකාරී රටකට නොහැකිය.

නැවතී සිටින කාලයේ ගිහි අමුත්තෙකු රැකිය යුතු නීති කෙටුම්පතක් ලෙස ලියන්න: ඇඳුම, නිහඬතාව, ආහාර වේලාවන්, ඡායාරූප ගත නොහැකි දේ, භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් අමතන හැටි. රාත්‍රියේ නවතින ගිහි අමුත්තන් භාර ගන්නා ආරාමයක දායක සභාවට ඒ කෙටුම්පත ගෙන යන්න. එය උන්වහන්සේගේම ලේඛනයක් වන තුරු විහාරාධිපති හිමියන්ට එය නිවැරදි කරන්නට ඉඩ දෙන්න. හැම විමසීමකටම එය යවන්නටත්, අමුත්තන් එයට අනුව තෝරා ගන්නටත් ඉදිරිපත් වන්න. සාක්ෂිය නම්, අනුමත කළ නීති පොතක් සහ එය කියවා කළ එක වෙන් කිරීමකි.

මුලින්ම ගෙවන්නේ කවුද

ආරාමයක් හෝටලයක් නොවන බව දැනගන්නා තරමට කියවා ඇති, නිසි ලෙස නැවතීමට ප්‍රවාහනය, හැඳින්වීම සහ සැලසුම් සඳහා සතුටින් ගෙවන සංචාරකයෙක්.

අද පිටව යන්නේ මොනවාද

කල්තියා පැහැදිලි නීති නැති විට, ආරාම අමුත්තන් ප්‍රතික්ෂේප කරයි, නැතිනම් අපහසුවෙන් ඉවසයි. එවිට දිවයිනට පිරිනැමිය හැකි දිගුම, වටිනාම නැවතීම කිසිදා සිදු වන්නේ නැත.

නැවතී සිටීමට විහාරාධිපති හිමියන් ලිඛිතව එකඟ වනවාද, අමුත්තෙක් රැකිය යුතු නීති මොනවාද, අමුත්තෙක් ඒවා කඩ කළොත් වගකියන්නේ කවුද යන්න.

ජපානය. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය

"ආයතන ආනයනය කෙරිණි. අනන්‍යතාව එසේ නොවීය; ඒ නිසාම ඒ ණයට ගැනීම කිසිදා යටත් වීමක් ලෙස නොපෙනුණි."

වෙන්කිරීම් ක්‍රමයත් පිළිවෙතත් පිටරටින් ගන්න, ආරාමයේම නීතිය නොවෙනස්ව තබා ගන්න.

දැන් දිවයිනෙන් පිටව යන වටිනාකම එය රට තුළම රඳවා ගන්නවාද, නැත්නම් වෙන කෙනෙකුට එසේ කරන්නට හැකි වන සාක්ෂිය එය ගොඩනඟනවාද?